Lapan tema perubahan global
Potensi peranan kedermawanan dalam era kekacauan
Sebuah laporan oleh Deutsche Bank bertajuk ‘The Age of Disorder‘ meramalkan bahawa tahun 2020 menandakan berakhirnya era kedua globalisasi, dengan cabaran baharu yang ketara dihadapi dunia dalam tahun-tahun menjelang 2030.
“Konsep kita tentang kemajuan ekonomi perlu melangkaui kemakmuran individu dan material untuk merangkumi petunjuk kesejahteraan sosial, perpaduan dan pemerkasaan, serta batasan alam sekitar bagi aktiviti manusia”, kata Michael Jacobs, penyumbang kepada laporan tersebut dan felo di Sheffield Political Economy Research Institute.
Ulasan ini amat relevan bagi UHNWI dan Family Office, sebahagian daripadanya sedang menyertai usaha advokasi yang diselaraskan untuk perubahan positif sebagai pengiktirafan terhadap tanggungjawab sosial yang besar yang datang bersama status sebagai pemilik kekayaan.
Dalam artikel ini, kami akan meringkaskan secara ringkas maksud dua daripada trend tersebut bagi landskap kedermawanan global.
Lapan tema perubahan global
Laporan Deutsche Bank meramalkan bahawa sekurang-kurangnya lapan tema utama akan mewarnai tahun-tahun mendatang:
1. Hubungan Amerika Syarikat dan China yang semakin merosot serta pembalikan globalisasi tanpa sekatan.
2. Satu dekad penentu bagi Eropah, dengan kemungkinan untuk sekadar bertahan semakin tipis susulan kejutan ekonomi Covid 19.
3. Hutang yang lebih tinggi dan dasar Teori Monetari Moden (“wang helikopter”) menjadi arus perdana.
4. Inflasi atau deflasi yang tidak akan menyesuaikan semula semudah yang berlaku sejak beberapa dekad lalu.
5. Ketidaksamaan yang semakin buruk sebelum tindak balas dan pembalikan berlaku.
6. Jurang antara generasi juga akan semakin melebar sebelum golongan Millennial (iaitu berumur 24 hingga 39 tahun) dan pengundi muda yang lain cukup ramai untuk memenangi pilihan raya dan seterusnya membalikkan dasar yang telah berdekad lamanya.
7. Berkait dengan perkara di atas, perdebatan tentang iklim akan semakin memuncak, dengan lebih ramai pengundi yang bersimpati, sekali gus mencetuskan kekacauan terhadap susunan dunia semasa.
8. Kesinambungan revolusi teknologi yang sedang berlaku, dengan penilaian ekuiti yang “menakjubkan” mencerminkan jangkaan berlakunya gangguan serius terhadap status quo.
Ketidaksamaan yang semakin buruk sebelum berlakunya tindak balas
Tidak dinafikan bahawa pandemik COVID telah memburukkan dan mempercepat ketidaksamaan global serta membawa kepada penetapan semula jangkaan bahawa mereka yang mampu akan memberi lebih banyak kepada mereka yang memerlukan. Namun, laporan menunjukkan bahawa pemberian oleh golongan 1% terkaya dunia telah menurun dalam dunia pascapandemik, walaupun kekayaan mereka meningkat.
Memandangkan trend yang dikenal pasti dalam laporan Deutsche Bank, amat tidak mungkin ekonomi global akan pulih kepada jenis pertumbuhan yang diperlukan untuk mendapatkan semula nilai ekonomi yang hilang sepanjang tahun-tahun pandemik. Malah, sekiranya ia berlaku sekalipun, ketidaksamaan antara negara akan mengurangkan impaknya dalam komuniti yang paling memerlukan.
Menutup jurang ini merupakan usaha yang besar, namun kedermawanan dan para dermawan sudah tentu boleh memainkan peranan.
Nilai global kedermawanan dari segi ‘wang dan masa’ adalah kira-kira US $2.3 trilion menurut Citi, bersamaan hampir 3% daripada KDNK. Namun pada hakikatnya, kesan pengganda ekonomi daripada perbelanjaan ini boleh mewakili sehingga 10% daripada KDNK global.
Angka ini signifikan dan tidak harus diabaikan.
Dan jika seseorang menerima premis bahawa para dermawan boleh memainkan sedikit peranan dalam membalikkan ketidaksamaan yang semakin meningkat, maka seseorang juga boleh melihat beberapa trend positif yang sedang muncul dalam bidang kedermawanan itu sendiri.
Wanita akan mewarisi 70% daripada pemindahan kekayaan antara generasi
Menjelang tahun 2035, wanita akan mewarisi 70% daripada pemindahan kekayaan antara generasi. Wanita lebih cenderung berbanding lelaki untuk menyokong kesaksamaan dan untuk membiayai projek kedermawanan merentasi pelbagai sektor dengan murah hati tanpa sekatan. Memandangkan banyak projek kedermawanan menyasarkan masalah kesihatan, gender dan sosial yang menjadi punca banyak ketidaksamaan, impaknya boleh menjadi besar.
Dan usaha merapatkan jurang ketidaksamaan tidak perlu diserahkan sepenuhnya kepada golongan 1% terkaya. Menjelang tahun 2030, 2.4 bilion orang akan menyertai golongan kelas menengah dunia dan perbelanjaan global akan meningkat dua kali ganda kepada hampir $64 trilion. Jika hanya 0.5% daripada jumlah ini disalurkan kepada kedermawanan, ia boleh bermakna tambahan $319 bilion setahun bagi projek kedermawanan yang menangani ketidaksamaan.
Jika seseorang menerima tanggapan bahawa aktiviti kedermawanan boleh memainkan peranan yang bermakna dalam membalikkan ketidaksamaan, maka syarikat korporat juga boleh memainkan peranan yang jauh lebih besar. Citi melaporkan bahawa 67% daripada derma tunai ‘kedermawanan’ datang daripada individu, manakala 28% datang daripada yayasan. Hanya 5% datang daripada syarikat korporat.
Sudah tentu banyak syarikat korporat menyalurkan pemberian mereka melalui yayasan amal mereka sendiri, dan sudah tentu (sekali lagi) ramai dermawan individu terlebih dahulu mengumpul dan kemudian mengeluarkan daripada syarikat mereka kekayaan yang mereka dermakan. Namun secara naluri, 5% masih terasa seperti angka yang rendah, dan ini membuka peluang untuk peningkatan yang ketara.
Pengundi muda membalikkan dasar yang berdekad lamanya
Laporan Deutsche Bank mengenal pasti enam zaman ekonomi yang telah berlaku sejak tahun 1860, dengan yang terkini ialah “era kedua globalisasi” antara tahun 1980 dan 2020. Secara berturutan, zaman ini telah menjadi asas kepada peningkatan ketara dalam kehidupan manusia, walaupun tidak terlepas daripada banyak ketidaksamaan yang mungkin ingin dilabel sebagai ‘jangka pendek’ sekiranya ketidaksamaan itu tidak begitu meluas dan berterusan walaupun dalam dunia moden.
Oleh itu, terdapat godaan untuk melihat garis masa satu abad dan menganggap bahawa kestabilan relatif status quo yang telah mencirikan sebahagian besar dunia, dan sudah tentu dunia Barat, sejak tahun 1945 merupakan perkara yang baik. Namun pandangan itu jauh daripada kukuh apabila dasar status quo menyebabkan golongan baby boomer hari ini sepuluh kali lebih kaya daripada golongan Millennial.
Maka, sudah tentu terdapat logik yang tidak dapat dielakkan dalam ramalan Deutsche Bank bahawa apabila golongan Millennial dan generasi muda yang menyusul mereka menjadi kumpulan pengundi yang lebih besar daripada golongan baby boomer, mereka akan mula mengundi menentang dasar status quo dan memihak kepada dasar pengagihan kekayaan serta campur tangan kerajaan terhadap ketidaksamaan.
Penetapan semula jangkaan secara global
Apa yang dimaksudkan oleh perkara ini bagi para dermawan pada hari ini adalah di luar skop artikel blog ini. Penjanaan kekayaan mungkin akan kurang dihargai oleh pengundi. Pandangan bahawa tanggungjawab mengenakan cukai dan kemudian memperuntukkan kekayaan ke tempat yang paling memerlukannya terletak pada kerajaan, bukannya individu dan institusi yang altruistik, berkemungkinan akan menjadi semakin berakar umbi.
Yang pasti ialah betapa pentingnya bagi individu dan institusi untuk mewajarkan penjanaan kekayaan mereka dengan melibatkan diri secara mendalam dalam projek kedermawanan dan impak sosial serta ‘membuktikan’ manfaat yang mereka berikan kepada masyarakat dan dunia. Ini kerana penetapan semula jangkaan secara global berkemungkinan hanya akan terus berkembang dan semakin pantas.