Hak untuk dilupakan
Panduan membuang kandungan daripada Google
‘Hak untuk dilupakan’ telah wujud sejak sekian lama, namun realiti praktikal untuk meminta Google membuang kandungan boleh menjadi amat sukar. Jadi, apakah yang boleh dilakukan?
Oleh sebab Google kerap mengemas kini algoritmanya, ia sentiasa menyemak semula peraturan carian internetnya (SERP). Semakan ini berisiko, kerana maklumat buruk atau tidak diingini yang mewujudkan tanggapan yang tidak tepat, palsu atau mengelirukan mungkin dibawa ke halaman hadapannya.
Dalam sesetengah kes, seseorang individu mempunyai hak untuk dilupakan dan boleh, sekurang-kurangnya secara teori, membuat permohonan sah agar Google membuang kandungan tertentu daripada hasil cariannya di United Kingdom dan Eropah.
Namun realiti praktikalnya, bagi kebanyakan individu, perkara ini jauh daripada mudah. Seseorang perlu mengharungi dengan berhati-hati kitaran tanpa penghujung jawapan templat yang dijana oleh Google untuk mengaburi perkara tersebut, dan bukannya memenuhi permohonan penurunan kandungan.
Daud lawan Jalut: apakah ‘hak untuk dilupakan’?
Hak pemadaman, yang juga dikenali umum sebagai “hak untuk dilupakan”, ialah hak asasi seseorang individu di United Kingdom dan Eropah untuk memohon agar maklumat sensitif dibuang daripada hasil carian Google. Hak ini turut terpakai kepada maklumat yang disimpan oleh enjin carian, laman web dan pangkalan data dalam talian yang lain.
Keistimewaan ini muncul lebih sedekad lalu, lebih kurang pada masa yang sama undang-undang privasi dan perlindungan data mula matang. Dalam penghakiman penting pada tahun 2014 bagi kes antara peguam Sepanyol Mario Costeja dan Google, Mahkamah Keadilan Eropah memutuskan bahawa warganegara EU boleh memohon agar data peribadi mereka yang tidak diingini dibuang.
Keputusan ini secara meluas dilihat sebagai kemenangan yang jarang berlaku dalam situasi Daud lawan Jalut antara seorang individu dengan Google, sebuah syarikat multinasional Amerika Syarikat.
Data yang dipertikaikan kekal di laman web tersebut, tetapi Google terpaksa memadam sebarang pautan yang mengaitkan Costeja dengannya.
Keputusan ini kemudiannya dilengkapi pada tahun 2018 oleh rangka kerja Eropah yang baharu bagi undang-undang perlindungan data, yang dinamakan GDPR. Di United Kingdom, Data Protection Act 2018 menerima pakai undang-undang yang sama supaya hak di United Kingdom tidak terjejas akibat Brexit. Rangka kerja United Kingdom ini mengukuhkan prinsip hak untuk dilupakan.
Seseorang individu kini juga mempunyai “hak untuk mengetahui maklumat yang disimpan oleh kerajaan dan organisasi lain tentang anda”. Perkembangan ini memperbaharui minat awam terhadap hak untuk dilupakan kerana organisasi yang menggunakan data peribadi orang ramai diwajibkan mematuhi peraturan ketat yang dikenali sebagai prinsip perlindungan data.
Siapakah yang boleh memohon pembuangan kandungan daripada Google?
Hak untuk dilupakan terpakai kepada individu yang berada di bawah bidang kuasa United Kingdom atau Kesatuan Eropah, serta negara Eropah lain yang telah menerima pakai undang-undang yang serupa, seperti Switzerland. Hak ini tidak boleh dilaksanakan oleh syarikat atau organisasi yang tertakluk kepada bidang kuasa yang sama.
Walau bagaimanapun, GDPR turut mempunyai kuasa luar wilayah. Jika warganegara United Kingdom atau EU memohon agar maklumat mereka dibuang daripada enjin carian dan organisasi yang berada di luar bidang kuasa masing-masing, entiti tersebut bertanggungjawab untuk mematuhinya.
GDPR terpakai kepada mana-mana organisasi bukan EU, daripada laman web hingga laman rangkaian sosial dan penyedia aplikasi, yang menawarkan barangan atau perkhidmatan kepada mereka yang berada di bawah bidang kuasanya.
Surfshark, sebuah platform penyelidikan data, mendapati pada tahun 2023 bahawa separuh daripada permohonan pembuangan data ini datang daripada pengguna di Eropah Barat, dengan Perancis, Jerman dan United Kingdom membuat jumlah permohonan penurunan kandungan yang terbanyak, dalam melaksanakan ‘hak untuk dilupakan’ mereka.
Apakah realiti praktikal membuang kandungan daripada Google?
Realiti praktikal untuk berjaya membuang kandungan daripada Google amat berbeza daripada teori undang-undang. Pada hakikatnya, terdapat kelemahan yang serius dalam pelaksanaan praktikal hak untuk dilupakan. Sebagai jawapan kepada permohonan penurunan kandungan, Google kerap menyatakan pendirian lalainya: bahawa ia tidak dilengkapi untuk menilai permohonan pembuangan dengan tepat dan tidak dapat mengambil tindakan tanpa bukti objektif yang menyokong sesuatu tuntutan.
Lazimnya, ini melibatkan Google meminta bukti yang tidak masuk akal bagi menyokong sesuatu negatif berganda. Sebagai contoh, Google akan menjawab permohonan dengan menyatakan “sila kemukakan bukti bahawa anda telah dibebaskan daripada aktiviti yang anda tidak pernah terlibat”. Pendekatan ini juga mengabaikan prinsip ‘hak untuk dilupakan’ yang menyatakan bahawa apabila merit sesuatu permohonan tidak jelas, pemproses data (Google) hendaklah bersangka baik terhadap individu yang membuat permohonan dan memihak kepada pembuangan data tersebut.
Google juga nampaknya hanya membuat analisis sepintas lalu walaupun terhadap permohonan pembuangan yang canggih dan kukuh dari segi undang-undang. Google amat bergantung pada jawapan templat sebagai alasan untuk menolak permohonan, dan sering memetik pengecualian yang salah yang mencerminkan tafsiran keliru terhadap ‘hak untuk dilupakan’.
Sering kali, satu jawapan biasa daripada Google ialah meminta individu tersebut memberikan lebih banyak maklumat bagi satu alasan pembuangan, dan kemudian meminta agar permohonan diteruskan selepas maklumat itu diberikan. Selepas itu, akan menyusul satu lagi jawapan templat yang menolak permohonan asal atas alasan yang sama sekali berbeza dan tidak berkaitan.
Pasukan Google Removals juga mempunyai kebiasaan menutup sesuatu permohonan secara automatik dan sewenang-wenangnya, tanpa mengira kewajaran pertimbangan mereka dan tanpa sebarang peluang lanjut untuk individu tersebut berkomunikasi.
Bilakah anda mempunyai hak untuk dilupakan?
Individu atau wakil undang-undang mereka mempunyai hak untuk memadam data peribadi mereka jika data tersebut tidak lagi diperlukan bagi tujuan asal ia dikumpulkan. Hak ini juga boleh terpakai dalam kes maklumat dikumpulkan untuk tujuan pemasaran, atau jika data disimpan dengan persetujuan individu tersebut yang kemudiannya telah ditarik balik. Anda tidak boleh memohon pembuangan data pada masa hadapan, kerana hak ini hanya terpakai kepada data yang disimpan pada masa permohonan diterima oleh organisasi tersebut.
Satu kawasan kelabu bagi individu ialah data peribadi yang disimpan oleh sesebuah organisasi secara tidak sah. Perkara ini mungkin sukar dihujahkan, kerana terdapat banyak keadaan di mana data peribadi boleh dikendalikan secara tidak sah, contohnya apabila maklumat tidak tepat, atau apabila individu tidak dihantar notis privasi semasa penglibatan.
Bilakah anda tidak mempunyai hak untuk dilupakan?
Hak untuk dilupakan bukanlah keistimewaan mutlak. Di United Kingdom khususnya, permohonan pembuangan data boleh ditolak jika organisasi berhujah bahawa penyimpanan data tersebut perlu demi kepentingan awam atau berguna untuk menyediakan perkhidmatan sosial atau penjagaan kesihatan tertentu. Secara amnya, kebebasan bersuara dan kebebasan maklumat boleh mengatasi hak seseorang individu untuk dilupakan.
Di tempat lain, jika maklumat individu tersebut diperlukan untuk memenuhi kewajipan undang-undang mereka atau kewajipan sesebuah syarikat awam, permohonan itu juga boleh ditolak.
Malah pembuangan yang berjaya pun penuh dengan cabaran
Walaupun anda berjaya melaksanakan hak anda untuk dilupakan, masih terdapat kemungkinan besar bahawa maklumat yang ingin anda buang akan terus menjejaskan anda.
Sebagai contoh, satu kajian undang-undang yang banyak dipetik mendapati bahawa data sisa yang kekal selepas permohonan pembuangan, yang hanya mengaitkan anda secara tidak langsung, boleh dinyahkod oleh “algoritma pengenalpastian semula yang berkuasa”.
Algoritma ini boleh berfungsi dengan sekurang-kurangnya tiga titik data, dan dengan itu, “sebarang atribut boleh menjadi pengenal apabila digabungkan dengan yang lain”.
Jadi, bagaimanakah anda boleh membuang kandungan buruk daripada Google?
Melaksanakan hak untuk dilupakan penuh dengan kesukaran, tanpa sebarang jaminan pembuangan daripada Google. Walaupun pasukan kami mempunyai pengalaman luas dalam membuat permohonan yang berjaya, nasihat kami sentiasa ialah menganggap permohonan pembuangan di bawah ‘hak untuk dilupakan’ sebagai salah satu daripada taktik yang tersedia dalam pengurusan reputasi. Sebaliknya, kami boleh menggunakan pendekatan yang menyeluruh dan holistik untuk membina reputasi dengan mengambil kira cabaran yang ditimbulkan oleh kecerdasan buatan dan algoritma yang pintar.
Salah satu cabaran tersebut ialah algoritma EAT Google, yang memihak kepada kandungan negatif serta kandungan yang pelbagai, sekali gus meningkatkan dengan ketara kecenderungan kandungan buruk untuk muncul di kedudukan tinggi dalam hasil carian. Bagi menanganinya, kami menggunakan sintesis proprietari media, kandungan pintar dan teknologi mendalam untuk membina reputasi yang berdaya tahan dan kukuh dalam talian dan dalam media global.
Kami juga boleh melaksanakan aktiviti risikan manusia untuk mencari alasan lain bagi pembuangan data yang sah dari segi undang-undang, tetapi berada di luar rangka kerja ‘hak untuk dilupakan’. Dalam banyak keadaan, penyelesaian dinamik seperti ini diabaikan oleh pakar SEO dan firma guaman yang lebih memilih pendekatan yang berlarutan dan konfrontasi dengan Google atau pengawal selia.
Mungkin perkara paling penting untuk dipertimbangkan oleh individu ialah konsep reputasi ‘secara menyeluruh’. Jika kemunculan kandungan buruk di Google sedang merosakkan reputasi, dan terutamanya jika kandungan itu semakin mendapat perhatian atau menyekat keupayaan seseorang individu untuk mencapai hasil peribadi, komersial atau malah kedermawanan, maka masalahnya jauh lebih mendalam daripada sekadar kemunculan URL yang buruk dalam carian.
Dalam masa terdekat, Google tidak lagi akan menjadi laman yang mengagregat data melalui algoritma dan kemudian menyusun kedudukan beberapa laman web pihak ketiga. Carian yang dikuasakan oleh kecerdasan buatan akan menyaksikan Google memberikan jawapan menyeluruh kepada pertanyaan carian, menggunakan maklumat daripada pelbagai sumber tetapi dipersembahkan di satu tempat. Kecerdasan buatan kemudiannya akan ‘mengklik’ dan menilai maklumat di setiap laman serta menyusunnya bagi pihak pengguna, dan bukannya menyerahkan tugas itu kepada pengguna.
Ini ialah hala tuju yang dinyatakan oleh Google, dan apabila perkara itu berlaku, adalah penting untuk menyusun atribut profil yang tulen yang mencerminkan kedudukan sebenar diri seseorang, dan untuk mengukuhkan atribut profil ini secara konsisten merentasi media yang didemokrasikan.
Jika dilakukan dengan betul, carian kecerdasan buatan boleh ‘dilatih’ untuk memberikan jawapan dan hasil yang mewakili kedudukan dan persona yang tulen, serta mengurangkan kandungan yang palsu, mengelirukan, tidak tepat atau lapuk. Di sinilah kepakaran kami boleh banyak membantu anda.